Drie keer derde in kerstperiode

Nu het veldrijden er voor 2016 opzit kijken we terug op de laatste drie wedstrijden van 2016. We stellen vast dat Kevin zowel in Diegem, Zolder als in Loenhout derde werd. Met deze podiumplaatsen doet hij goede zaken voor de drie algemene klassementen.

 De avondcross in Diegem bracht weer spektakel, renners gingen tot het gaatje voor de zege. Op een licht modderige omloop streden ze als leeuwen. Kevin nam samen met Van Aert en Van der Poel een snelle start en zat in de eerste ronde meteen vooraan. In de tweede ronde kwamen er renners aansluiten, hierdoor geraakte hij wat plaatsen kwijt.

Op het moment dat Van Aert en Van der Poel hun duivels ontbonden zat hij net te ver om mee te kunnen gaan. De beide kemphanen maakte er een verbeten strijd van voor de zege. Slag om slinger werd er gedemarreerd en trachtte ze elkaar de loef af te steken. Achter deze twee protagonisten streed Kevin hard met Toon Aerts voor de derde stek.

In de laatste ronde reed Van der Poel weg, van wereldkampioen Van Aert. Hij plaatste zelfs op de laatste brug nog een jump om zo na het bestormen van de trappen met de zege naar huis te trekken. Kevin remonteerde in deze slotronde een ontketende Toon Aerts, liet hem achter en kwam bij het pverschrijden van de meet nog zeer dicht op de eerste twee.

“Ik liet me wat verdringen. Daardoor zat ik te ver op het tweede stuk van het parcours. En daar reden Mathieu en Wout al meteen weg”, blikte Kevin na zijn cross terug. “Ik had het gevoel dat ik iets minder goed was dan Toon. Ik had niet mijn beste dag, moest lange tijd aanklampen, maar op het eind had ik blijkbaar wel iets meer overschot. Ook omdat Toon het zichzelf lastig maakte door al vroeg zijn versnelling in te zetten.”

 

Remonte levert toch nog podium in Zolder

 In de wereldbeker van Zolder nam Kevin een goede start en draaide mee in de top tien het veld in. Wout van Aert had zeer goede benen en ontbond in de eerste ronde meteen zijn duivels. Hij sloeg een gaatje en Toon Aerts reageerde samen met Laurens Sweeck. Die laatste was sterker en liet de Europese kampioen achter.

In de achtergrond vormde zich een achtervolgende groep waar ook Kevin zijn plaatsje in gevonden had. Het was Michael Vantourenhout die de kop nam. Dit met het oog om het gat op Aerts en Sweeck te dichten. Tot Meeusen met een ultiem manoeuvre de groep ten val bracht. Hierdoor kon Mathieu van der Poel, die net van schoenen gewisseld had, aansluiten.

Kevin moest even weer in zijn ritme komen en liet de groep wat rijden. Aan de kop reed Van Aert ronde na ronde sneller en zou zo de zege binnen hengelen. Sweeck werd onder druk gezet door een groepje met Van der Poel, Vantourenhout, Meeusen en Aerts. Kevin kon op twee ronden van het einde het gat op de groep dichten. Samen zouden ze in de laatste ronde strijden voor de derde plaats.

Het waren Kevin, Van der Poel an Aerts die in de laatste stroken een gat sloegen op de rest. Jammer genoeg reed Van der Poel lek en werd zo uit de strijd geworpen. Aerts en Kevin reden een verbeten spurt, ééntje waar Kevin het laken naar zich toe kon trekken. Zo werd hij achter Van Aert en Sweeck derde en blijft hij mooi tweede in het algemene klassement.

“In de eerste ronden waren de eerste twee plaatsen al weg. Ik zat op dat moment te ver om mee te kunnen gaan. En later verloor ik veel tijd toen ik na een ronde of drie, vier over Tom Meeusen viel, en nog enkele renners over me gingen. Al was de top twee toen al ver weg. In de finale was Mathieu eigenlijk op weg naar de derde plek, maar toen viel hij weg met pech. In de laatste ronde leek Toon Aerts wel een brommer, zo snel reed hij de hele tijd. Maar dat was niet zo’n slimme tactiek, en in de spurt kon ik hem zoals gehoopt kloppen.”

 

Mee voor de zege in Loenhout

Op de draai en keer omloop in Loenhout streden de renners voor zowat hun laatste wedstrijd van 2016. Het was Van der Poel die van in de start zijn duivels ontbond en weg reed. Van Aert, Vantourenhout, Meeusen, Aerts, Stybar en Kevin zette de achtervolging in. Er vormde zich al snel een groepje dat de hele wedstrijd samen zou blijven.

Na een val van Corne van Kessel miste Meeusen en Aerts de aansluiting. Van Aert, Kevin en Vantourenhout konden het gat op Van der Poel dichten. Samen streden ze ronde na ronde voor de zege. Meeusen en Aerts konden drie ronden van het einde komen aansluiten. Aerts plaatste halfweg deze ronde een aanval en Meeusen nam de kop van de groep om een gaatje te laten vallen. Van der Poel deed een ultieme jump om het gat te dichten.

Hij kwam heel hard in aanraking met de grond en bleef roerloos liggen. Er ging een schok door veldritland. Het zou tot de laatste ronde duren voordat hij van de omloop verplaats was en naar het ziekenhuis gebracht werd. Daar bleek hij gelukkig enkel een zwaar verstuikte nek te hebben en geen breuken.

Na de uitschakeling van Van der Poel streden de koplopers verbeten verder voor de zege. Kevin deed een verwoede poging om de kop te nemen maar dat mislukte. Samen gingen ze de laatste ronde in. Daar was het Van Aert die weg reed en een kleine kloof sloeg. Vantourenhout met Meeusen, Aerts en Kevin in het wiel probeerde het gat te dichten. Maar dat lukte niet. Van Aert won met een kleine voorsprong voor Meeusen. Kevin klopte Toon Aerts voor de derde plaats.

“Ik heb het gevoel dat ik er vandaag niet alles heb uitgehaald. Toen we de laatste keer de weg opdraaiden, had ik nog iets over in de benen. Ik had vandaag goeie benen, ik ging op de weg een paar keer echt goed vooruit, maar in de laatste ronde zat ik iets te ver in de groep. Had ik wat dichterbij Van Aert gezeten, dan zat er misschien meer in. Nu kon ik enkel nog Toon Aerts voorbij sprinten op de weg. Toch is opnieuw derde worden niet ambetant. Zolang ik dat kan, klaag ik niet.”

Foto met dank aan Davy de Blieck