EK: Ondanks twee lekke banden toch nog zesde

De omloop in Pont – Château kent voor Kevin geen geheimen. Hij werd er in 2004 wereldkampioen en won er in 2011 de laatste wereldbeker manche. Toen lag de omloop er wel een stuk zwaarder bij als tijdens dit EK.

Zoals verwacht zou het een snelle vliegwedstrijd worden. De technische omloop lag enorm snel. De beloften reden tijdens hun kampioenschap aan snelheden van 29 kilometer per uur gemiddeld. Kevin nam een goede start en zat meteen vooraan mee.

Het veld geraakte niet uit elkaar en er vormde zich een grote groep. Micheal Vantourenhout nam in de eerste wedstrijdhelft de kop en sloeg een gat en dit met Van Aert in het wiel. Maar iedereen keerde snel weer terug.

Laurens Sweeck koos iets voor half koers het hazenpas en kreeg dadelijk heel wat voorsprong. Het was Van der Poel die de achtervolging inzette en met het hele pak in zijn wiel het gat wist te dichten. Een aandachtige Kevin zat vooraan in de groep. Het tempo lag nog steeds hoog.

Na half koers koos Toon Aerts voor de aanval. Wout van Aert en de andere Belgen bleven zitten en er ontstond een gat. Aerts bouwde dit ronde na ronde uit. Niemand van uit het buitenland was in staat dichter bij te komen. Aerts leek voor de verassing gaan te zorgen.

In de voorlaatste ronde koos Van Aert voor de aanval en reed met Kevin in het wiel weg van de achtervolgers. Er leek een volledig Belgisch podium in de maak. In de laatste ronde konden nog een aantal renners, inclusief Van der Poel aansluiten. Het zou een spurt voor het podium worden.

Aerts reed onbedreigd naar de Europese titel. Van Aert won de pelotonspurt voor Van der Poel. Kevin strandde op een zesde plaats. Achteraf bleek dat deze plaats niet alles zegt over zijn wedstrijd. Hij reed namelijk tweemaal op een cruciaal moment lek. Toch wist hij steeds zijn weg naar voor te vechten.